جاوید رحمان در نخستین گزارش خود، با مروری بر گزارشهای پیشین سازمان ملل، بار دیگر شماری از نگرانیهای موجود در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران را برشمردهاست: از جمله این موارد نقض حق حیات (اعدامها)، بهطور مشخص اعدام متهمان نوجوان، شکنجه، حق آزادی تجمع، آزادی بیان و عقیده، حقوق زنان، تبارها و باورمندان به دینها و آیینهای مختلف، به شمار میروند.
گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران همچنین از وضعیت مدافعان حقوقبشر و وضعیت زندانیان دوتابعیتی ابراز نگرانی کرده است.
گزارشگر ویژه سازمان ملل خواستار توجه و مذاکره در مورد مسائل دیگری که موجب نگرانی ناظران حقوق بشر است، شده؛ از جمله نقض حقوق اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، وضعیت مدافعان حقوق بشر، وضعیت زندانیان دوتابعیتی و یا اتهامهای مربوط به اعدامهای دستجمعی در دهه ۱۳۶۰.
جاوید رحمان با اشاره به درخواستهای دبیرکل سازمان ملل خواهان آن شده است که حبس افرادی که در جریان تظاهرات اخیر ایران بازداشت شدهاند، از جمله راهپیمایان و معترضان ماههای اخیر، پایان داده شود. وی خواستار انجام تحقیقات مستقل در مورد مرگ بازداشت شدگان در زمان حبس شده است که رژیم مدعی است آنها خودکشی کردهاند.
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، خواستار توقف موارد شکنجه و دیگر آزارهای غیرانسانی در طول بازداشت و زندان شدهاست.
جاوید رحمان از جمهوری اسلامی خواسته تا کنوانسیون منع شکنجه را بپذیرد و قوانینی را که به مجازات شلاق و قطع عضو میانجامد، و سایر مجازاتهای بیرحمانه، غیر انسانی یا محرک را متوقف کند.
گزارشگر ویژه همچنین از دولت ایران خواسته تا کنوانسیون رفع همه نوع تبعیض علیه زنان را تصویب کنند و تمام انواع تبعیض علیه زنان را در قانون و در عمل متوقف کنند.
گزارشگر ویژه از دولت خواسته تا به طور کامل به حقوق اقلیتهای مذهبی و قومی ایران احترام بگذارد و اطمینان حاصل کند که همه افراد ساکن در جمهوری اسلامی بدون توجه به قومیت، مذهب یا اعتقادات، در برابر قانون برابر باشند.
