کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در صد و سی و نهمین هفته از اعتراضات خود، با پیوستن زندانهای بندرعباس و ضیابر صومعهسرا، گسترش چشمگیری در ۶۴ زندان کشور یافته است. زندانیان سیاسی و عقیدتی در حالی دست به اعتصاب غذا زدهاند که گزارشها از تداوم صدور و اجرای احکام غیرانسانی اعدام در ایران، از جمله اجرای حکم مادر شش فرزند در اصفهان، حکایت دارد. این کنش جمعی در زندانها، به نمادی از مقاومت در برابر سیاستهای سرکوبگرانه و مطالبه حق حیات در شرایطی تبدیل شده است که آمار اعدامها در سال جاری به شدت افزایش یافته است.
متن کامل بیانیه کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» را ذیلا ملاحظه فرمایید:
پیوستن زندانهای بندرعباس و ضیابر صومعهسرا به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و گسترش این کارزار در هفته صد و سی و نهم به ۶۴ زندان مختلف
سهشنبههای نه به اعدام؛ صدای زندانها علیه اعدام و سرکوب
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در حالی وارد مرحلهای گستردهتر شده است که گزارشهای حقوق بشری از ادامه اعدامها و صدور احکام غیرانسانی اعدام در ایران حکایت دارد. بهطوریکه در هفته گذشته، شاهد تأیید حکم اعدام محمدرضا مجیدی اصل در تهران و امید گودرزوند چگینی در زندان چوبیندر قزوین بودهایم؛ دو زندانی که از بازداشتیهای دیماه ۱۴۰۴ هستند و در خطر فوری اجرای حکم اعدام قرار دارند. در همین راستا، برای امیدرضا حیدری، دانشجوی ۱۹ ساله اهل ایذه نیز حکم اعدام صادر شده است.
طبق گزارشهای رسیده، رضوان اصغرزاده، زن ۴۵ ساله و مادر شش فرزند، در زندان دستگرد اصفهان به اتهام مواد مخدر بهطور سبعانه به دار آویخته شد. اجرای حکم اعدام برای یک مادر، بار دیگر مسئله پیامدهای انسانی و اجتماعی مجازات اعدام و زنستیزی این حکومت ضدبشر را در مرکز توجه قرار داده است.
با وجود تمام این سرکوبها، مقاومت در زندانها همچنان ادامه دارد؛ بهطوریکه با پیوستن زندان بندرعباس و زندان ضیابر صومعهسرا در استان گیلان، شمار زندانهای مشارکتکننده در این کارزار به ۶۴ زندان رسیده است. این اعتصابهای غذا و اعتراضهای زندانیان در شرایطی ادامه دارد که بنا بر آمار منتشرشده، شمار اعدامهای ثبتشده در سال ۱۴۰۵ (از 20مارس به این سو) دستکم به ۴۴۸ مورد رسیده است.
این آمار وحشتناک از دید ناظران بینالمللی پنهان نمانده است؛ بهطوریکه عفو بینالملل در گزارش اخیر خود درباره سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱، نام ۸۷ مقام ایرانی را برای بررسی و تحقیقات کیفری درباره نقش احتمالی آنان در جنایتهای مرتبط با سرکوب این اعتراضات مطرح کرده است. همزمان، پارلمان اروپا نیز در مواضع خود نسبت به سرکوب، اعدام معترضان و وضعیت زندانیان در ایران ابراز نگرانی کرده و بر ضرورت احترام به حقوق بنیادین و حق حیات تأکید کرده است.
ما با سیاستهایی که با قاتلان مردم ایران، زندانیان جرایم عمومی و زندانیان سیاسی سر سازش دارد، مخالفیم. ما خواهان سازوکارهای مؤثر برای تحقیق و پاسخگویی درباره نقض جدی حقوق بشر در ایران هستیم. این افراد و دیگر عاملان و آمران کشتار و قتلعام زندانیان و معترضان باید مجازات شوند.
«سهشنبههای نه به اعدام» در چنین شرایطی به نمادی از اعتراض زندانیان به مجازات اعدام تبدیل شده است؛ اعتراضی که از درون زندانها آغاز شده و مسئله «حق حیات» و ضرورت دادرسی عادلانه را به افکار عمومی یادآوری میکند.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ در هفته صد و سی و نهم، در ۶۴ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس و زندان ضیابر صومعهسرا.
هفته صد و سی و نهم
سهشنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵
