برچسب: زندانیان سیاسی

زندانیان سیاسی به کسانی گفته می‌شود که در چارچوب قانون، فعالیت سیاسی انجام داده باشند اما به دلیل مغایرت فعالیت‌هایشان با خواست حکومت، در زندان باشند. برخورداری زندانی سیاسی از محاکمه علنی با حضور هیئت منصفه درقانون اساسی تصریح شده است.
زندانیان سیاسی را می توان از سویی دیگر، از دید جامعه نیز تعریف کرد.
در جوامعی که زیر حاکمیت دیکتاتوری قرار دارند، یک زندانی سیاسی آن صدای آزادیخواهانه است که علیه حکومت بلندشده و قوانین و مقررات سرکوبگرانه آن را برنمی تابد. آنچه که به طور معمول با حبس، بازجویی، شکنجه و حتی اعدام او می تواند توام باشد.
صدای زندانی سیاسی اما همواره اولین صدای برخاسته در جو اختناق است و به همین دلیل هم در اکثر انقلاب‌ها، اولین کلامی است که در شعار هموطنان او تکرار می شود: «زندانی سیاسی آزاد باید گردد».
در ایران، مقامات حکومتی از اساس منکر هیچگونه زندانی سیاسی شده و می شوند.
صادق آملی لاریجانی، رئیس وقت قوه قضائیه، روز دوشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۷ در جلسه مسئولان عالی قضایی گفت، “ما محکومی با عنوان زندانی سیاسی نداریم”.
وی در بخش دیگری از سخنانش هم افزود، «ما محکومی با عنوان زندانی سیاسی نداریم. اگر کسی اقدامی علیه امنیت مرتکب شده است، عنوان مجرمانه مستقلی دارد که باید به آن رسیدگی شود. جرم سیاسی نیز در قانون تعریف شده و رسیدگی به آن هم ساز و کارهای قانونی خود را دارد».
در نمونه ای دیگر سخنگوی قوه قضاییه موضع مشابهی اتخاذ کرد. غلامحسین اسماعیلی در ۴تیر ۱۳۹۸ گفت که در ایران زندانی سیاسی وجود ندارد. وی در یک برنامه تلویزیونی تصریح کرد، «ما زندانی سیاسی نداریم. کسانی که بعضا ادعا می‌کنند باید گفت که این‌ها کسانی هستند که جرم اقدام علیه امنیت انجام داده‌اند …».