سهیل عربی زندانی سیاسی در حال حاضر در بندی به نام سوییت در سالن تیپ یک زندان تهران بزرگ، تحت کنترل و آزارهای جسمی و روحی توسط ماموران زندان قرار دارد.
به دستور مسئولین زندان موهای این زندانی سیاسی را از ته تراشیده اند . به دلیل نداشتن آب گرم و امکان حمام بدن او شپش گذاشته است. به خانواده اش اجازه واریز پول برای خرید مواد بهداشتی و غذایی نداده اند. همچنین به وی در انفرادی اجازه تماس تلفنی با خانواده اش هم نمی دهند.
روز یکشنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۷، در حالی که سهیل عربی در هواخوری زندان بوده سه نفر از عوامل رئیس زندان به ضرب و شتم وی پرداختند که باعث مجروح شدن دست و ورم کردن آرنج دستش شده است.
روز دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۷، پس از یک ماه بی خبری فرنگیس مظلوم مادر سهیل عربی، توانست به مدت ۲۰ دقیقه با او ملاقات کند.
بنا به گفته فرنگیس مظلوم:«اول که گفتند نه، چون مشکل حفاظتی دارد ما نمیتوانیم. حالا صبر کنید ببینیم چه میشود. دیگر آنقدر رفتیم و آمدیم تا بالاخره رییس بندشان را پیدا کردیم. من گریه میکردم. گفتم خب من بالاخره میتوانم پسرم را بعد از یک ماه ببینم یا نمیتوانم. از عید تا به حال شما اجازه ندادهاید من ببینمش. تلفنی هم که نمیتوانم با او حرف بزنم. من فقط میخواهم بچهام را ببینم. دیگر با هزار مصیبت هی به این بگو و هی به آن بگو، بعد از یک ساعت و نیم اجازه دادند ما ببینیمش. فکر میکنم از ۲۰ دقیقه هم کمتر شد ملاقات ما که دو تا مامور آمدند برداشتند دوباره بردندش. تحت حفاظت آمد و رفت.وضعیتش خیلی خراب بود. خیلی ناراحت و داغان بود.»
وی در ادامه از وضعیت زندان و نگهداری سیهل عربی به عنوان یک زندانی سیاسی گفت:«اصلا شما اگر این زندان را ببینید واقعا وحشت میکنید. اغلب افراد وحشتناک و ترسناکی را در این زندان نگهداری میکنند. خیلی آدمهای خطرناکی آنجا نگهداری میشوند. سهیل میگوید که من تا صبح نمیتوانم بخوابم. هیچ وسیله دفاعیای هم وجود ندارد. میگوید که من تا صبح همینطور نیمهبیدار میخوابم. میگوید بعضی از این زندانیها یکدفعه حمله میکنند. دستش را به من نشان داد که آسیبدیده بود و گفت دعوا کردهاند تا شاید دست از سرش بردارند.»
زندان مرکزی تهران بزرگ یا زندان فشافویه یا زندان حسنآباد قم، زندانی است در حدود ۳۲ کیلومتری جنوب تهران. هدف از ساخت این زندان ایجاد اردوگاهی ویژه برای محکومان مواد مخدر عنوان شده است که این گروه را از سایر زندانیان زندانهای استان تهران و استانهای همجوار جدا کند.
گفته میشود این زندان برای ۱۵ هزار نفر ظرفیت دارد و برای ساخت آن به عنوان بزرگترین زندان کشور حدود ۱۵ سال زمان صرف شده است. این زندان که یکی از امنیتیترین زندانهای ایران است و به دلیل برخوردهای شدید و غیرانسانی با زندانیان شهره شده اما بر اساس گزارشی که پیش از این در سایت کلمه منتشر شده است، افراد زندانی به دلیل نوع اتهاماتشان «هرگز نتوانستهاند حتی گوشهای از این خشونتها را بازگو کنند.»
لازم به ذکر است سهیل عربی روز ۲۹ اسفند ۹۶، به درخواست مادرش و سایر مادران زندانیان سیاسی به اعتصاب ۵۵ روزه و اعتصاب خشک ۱۵ روزهاش در شرایط خطرناک جسمی پایان داد. او در طول دوره اعتصاب غذا از سوی زندانبانان مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود و به سلول انفرادی منتقل شده بود.
