انتقال مشکوک پنج زندانی محکوم به اعدام به مکان نامعلوم و احتمال خطر قریب‌الوقوع برای جان آنان. این زندانیان شامل وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، اکبر (شاهرخ) دانشور، بابک علیپور و محمد تقوی هستند که پس از جدا شدن از دیگر زندانیان سیاسی، برخلاف اعلام اولیه، به زندان قزلحصار منتقل نشده و محل نگهداری فعلی آنان نامشخص است.
به گفته منابع مطلع، پیش‌تر به این زندانیان اعلام شده بود که مقصد انتقال، زندان قزلحصار است و حتی مأموران اعزام نیز این موضوع را تأیید کرده بودند. با این حال، مقامات قزلحصار پس از جابه‌جایی، هرگونه اطلاع از حضور آن‌ها را انکار کرده‌اند.
افزایش نگرانی خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر
انکار مقامات، بی‌پاسخ ماندن پیگیری خانواده‌ها نزد مراجع قضایی و عدم شفافیت مسئولان، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است. تجربه‌های مشابه در هفته‌ها و ماه‌های گذشته نشان داده که چنین انتقال‌هایی گاه مقدمه اجرای ناگهانی حکم اعدام یا اعمال فشارهای شدید روانی و جسمی بر زندانیان بوده است.
قزلحصار؛ کشتارگاه خاموش مخالفان
شواهد و گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که زندان قزلحصار، به‌جای ایفای نقش قانونی به‌عنوان محل نگهداری محکومان، عملاً به «خانه امن» نیروهای امنیتی و بستری برای ناپدیدسازی قهری و حذف مخالفان سیاسی تبدیل شده است. فعالان مدنی تأکید می‌کنند که مسئولیت مستقیم این روند، علاوه بر مقامات ارشد جمهوری اسلامی، بر عهده مدیران و پرسنل ارشد زندان قزلحصار است که با همکاری با نیروهای امنیتی، در اجرای سناریوهای سرکوب نقش کلیدی دارند.
واحد ۳؛ محل نگهداری بی‌ارتباط و بی‌اطلاع
گزارش‌ها حاکی است که در هفته‌های اخیر، چندین زندانی سیاسی محکوم به اعدام، بدون اطلاع خانواده یا وکیل، به واحد ۳ قزلحصار منتقل شده‌اند. در این واحد، زندانیان از حق تماس تلفنی، ملاقات با وکیل و اطلاع از روند بازجویی‌ها محروم هستند. بسیاری از آنان پس از دوره‌ای بلاتکلیفی، با اتهامات کلی و بدون مستندات مانند «جاسوسی» یا «همکاری با دشمن» مواجه شده و احکام سنگین یا اعدام دریافت می‌کنند.
