مسئولیت کیفری جامعه جهانی در قبال جنایت سازمانیافته علیه بشریت در ایران
آنچه در دی ۱۴۰۴ در خیابانهای ایران رخ داد، نه حادثهیی ناگهانی بود و نه واکنشی احساسی و گذرا. این قیام محصول تلاقی همزمان ۲بحران عمیق و مزمن اقتصادی و سیاسی بود؛ بحرانهایی که سالهاست شالودههای جامعه را فرسوده و شکافی عمیق میان اکثریت مردم و اقلیت حاکم ایجاد کردهاند. این شکاف، در بستر سیاستهای ساختاریِ مبتنی بر چپاول، تبعیض و انحصار قدرت، به نقطهای رسید که انفجار اجتماعی، دیگر اجتنابناپذیر بود.
پاسخ رژیم ایران به خواست مردم
در بریفینگ مطبوعاتی روزانه دفتر سخنگوی دبیرکل سازمان ملل که روز جمعه سوم بهمن برگزار شد، فرحان حق، معاون سخنگوی دبیرکل، به اظهارات فولکر تورک، کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل، درباره وضعیت ایران اشاره کرد. به گفته فولکر تورک، هزاران نفر از جمله کودکان در جریان سرکوب امنیتی رژیم ایران که از ۸ ژانویه با استفاده از مهمات جنگی علیه تظاهرکنندگان تشدید شد، جان خود را از دست دادهاند. وی اعلام کرد گزارشها حاکی است معترضان مسالمتآمیز در خیابانها، مناطق مسکونی، دانشگاهها و حتی مراکز درمانی هدف قرار گرفته و کشته شدهاند. کمیسر عالی حقوقبشر افزود شواهد ویدیویی، صدها جسد را در سردخانهها نشان میدهد که دارای جراحات مرگبار در ناحیه سر و سینه هستند. او این وقایع را نشانهای از سرکوب «وحشیانه و سازمانیافته» توسط رژیم ایران توصیف کرد.
کور کردن جهان برای دست زدن به جنایت علیه بشریت ادامه دار
نهاد ناظر جهانی اینترنت، نتبلاکس، اعلام کرد ایران همچنان در سومین هفته قطع سراسری اینترنت قرار دارد و با گذشت حدود ۳۴۸ساعت از آغاز این وضعیت، تنها افزایش بسیار محدودی در سطح کلی اتصال مشاهده شده است. بر اساس گزارش نتبلاکس که بامداد جمعه سوم بهمن ۱۴۰۴ منتشر شد، اتصال سراسری شبکه همچنان در سطحی بسیار پایین قرار دارد و زیرساخت ارتباطی کشور عملاً در وضعیت قطع یا اختلال شدید و مداوم است. نتبلاکس با اشاره به افزایش محدود «کاربران تونلی» اعلام کرد بخش اندکی از ارتباطات موجود از طریق ابزارهای دور زدن سانسور مانند ویپیان و پروکسی برقرار شده و این موضوع بهمعنای بازگشت واقعی اینترنت نیست.
این نهاد نظارتی همچنین هشدار داد شواهدی از تولید ترافیک ساختگی توسط رژیم ایران مشاهده شده است؛ اقدامی که هدف آن القای این ادعاست که اینترنت در حال آزاد شدن است، در حالی که دادههای مستقل نتبلاکس چنین ادعایی را رد میکند. این مهندسی ترافیک و فریب دیجیتال، تاکتیکی آگاهانه برای خریدن زمان جهت امحای آثار جرم، تخلیه سردخانهها و ایجاد «مصونیت از مجازات» (Impunity) برای ردههای بالای فرماندهی است. به گفته نتبلاکس، با وجود برخی اتصالهای پراکنده و غیرعادی، تصویر کلی شبکه در ایران همچنان نشاندهنده تداوم قطع سراسری اینترنت، کنترل شدید ارتباطات و فریب افکار عمومی از سوی رژیم ایران است.
تلگرام چند ثانیه-سردار جمشیدیان: شورای امنیت کشور و شورای عالی امنیت ملی برقراری مجدد اینترنت را «با شیب ملایم» و «بهصورت نقطهای و موضوعی» در دست بررسی دارند.
تلگرام چند ثانیه-دبیر شورای امنیت کشور: فعلاً نمیتوان زمان دقیقی برای رفع محدودیتهای اینترنت بینالملل بیان کرد.
اعتراف به قتل عام و سرکوب سازمان یافته
شورای امنیت کشور در بیانیهیی رسمی، پرده از ابعاد وحشتناک سرکوب برداشت و اعتراف کرد که در حوادث اخیر «۳۱۱۷نفر جانباختهاند» که از این میان، ۲۴۲۷نفر را «مردم بیگناه و حافظان نظم» نامیده است (صدا و سیما). این رقم، فراتر از یک آمار رسانهای، «اقرار رسمی و حقوقی به جنایت» (Legal Admission of Guilt) است که در تاریخ جمهوری اسلامی سابقه نداشته و سندی قطعی برای پیگرد کیفری آمران این کشتار در محاکم بینالمللی محسوب میشود.
تلگرام تسنیم-اژهای: احکام باید سریع باشه هم قاطع باشه/کسی که باید مجازات قاطع سریع شرعی و قانونی بگیره نباید مماشات بشه مسامحه بشه تأخیر بشه.
سردار رادان با تأکید بر تداوم فضای پلیسی اعتراف کرد: «هر روز دستگیریهای هدفمند ما بیشتر میشه در سراسر کشور» (تسنیم). صدا و سیما-فرمانده انتظامی شهرستان ری: با انجام رصدهای دقیق اطلاعاتی و همکاری مردم، ۱۰۰نفر از عوامل و لیدرهای اصلی اغتشاشات در سطح شهرستان ری شناسایی و دستگیر شدند.
تسنیم- پاکپور فرمانده سپاه: پاسداران آمادهتر از همیشه مهیای اجرای دستور رهبری هستند.
شجاعت جهانی برای شکستن دیوار سکوت در مقابل جنایت علیه بشریت امکان پذیر است
در شرایطی که «سکوت» نشانهٔ اعتراضی خاموش است و بسیاری با همین سنت قدیمی برای ادای احترام به شهیدان «یک دقیقه سکوت» میکنند، پارلمان اروپا «سکوت» خاموش را شکست. روز سهشنبه ۳۰دیماه صحن پارلمان اروپا، صحنهٔ شکستن آگاهانه همین قاعده بود؛ شکستی معنادار، سیاسی و امیدبخش برای مردم ایران. در این جلسه روبرتا متسولا، رئیس پارلمان اروپا، خطاب به نمایندگان اعلام کرد: «از شما میخواهم با همراهی من، به احترام شجاعت و جسارت کشتهشدگان قیام مردم ایران، فضای این پارلمان را با تشویق پر کنید». و پارلمان اروپا ایستاد؛ نه برای سکوت، برای کف زدن. این انتخاب تصادفی نبود. او میدانست سکوت، زبان سوگ است؛ اما کف زدن، زبان مقاومت، استمرار، امید، افتخار و پیشروی. پیام روشن بود: شهیدان قیام ایران قربانیان خاموش نیستند؛ آنها نمردند، خاموش نشدند و فراموش نمیشوند. مثل خون در رگان حیات یک ملت جریان دارند.
دیگر هرگز سکوتی نخواهد بود، دیوار ترس فروریخته است
مادر دانیال دیانی، از شهیدان قیام سراسری در کرمان، در مراسم خاکسپاری فرزندش در حالی که عکسی از او را در آغوش داشت، فریاد میزد: «خامنهای، حالا حکومت کن»، «خامنهای جلاد روی خون بچههامون حکومت کن.» بر اساس برخی گزارشها، دانیال دیانی دانشجوی رشته حقوق دانشگاه رازی کرمانشاه و اهل کرمان بود، که در جریان سرکوب قیام در ۱۸ دیماه در کرمان هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد و ۲۰ دیماه در زادگاهش به خاک سپرده شد.
آینده ایران
در دل خیابانی که با موانع آهنی و سایهٔ سرکوب محاصره شده، کودکی ایستاده است؛
کودکی با قامتی کوچک و هیبتی بزرگتر از هزار سپاهی و سیاهی و سانسور.
نه حمایت خارجی دارد، نه تریبون و نه سلاح و سپاه و قدرت رسمی
و با دو انگشت کوچک دستش
و دستی که بالا رفته،
پیروزی را نشان میدهد.
این کودک، خلاصهٔ یک ملت است؛
ملتی که حتی وقتی خیابان را میبندند و اینترنت را قطع میکنند پیامش را با تصویر میفرستد.
ملتی که وقتی گلوله شلیک میشود، میایستد، میجنگد و با دو انگشت پاسخ میدهد:
پیروزی!
آزمایش جامعه جهانی
قیام ایران در دیماه نه تنها آزمایشی برای رژیم خامنه ای بود که در انتها بر حتی ذره ای از مشروعیت داشتن این رژیم در اذهان جامعه جهانی پایان بخشید، بله آزمایشی است برای جامعه جهانی که خود را آزاد و دمکراتیک می نامد. جامعه جهانی امروز در برابر این انتخاب تاریخی قرار دارد: یا با اقدام فوری، پایان «مصونیت از مجازات» را اعلام کرده و از وقوع یک فاجعه بی پایان جلوگیری میکند، و یا با بیعملی، راه را برای عادیسازی جنایت علیه بشریت توسط سایر دیکتاتوریها هموار میسازد. آیا در مقابل چنین رژیمی سکوت می کند و بی عملی پیش می گیرد و چشم بر نقض فاحش حقوق بشر، قتل عام و جنایت علیه بشریت می بندد و نمونه ای می شود برای اینکه هر دیکتاتوری از این پس بدون ترس از حسابرسی جهانی عمل کند و یا پایه ای محکم برای دفاع از حقوق بشر و حسابرسی در مقابل قتل عام و جنایت علیه بشریت بنا می کند تا هر دیکتاتوری در آینده بداند که عواقب عملکرد سرکوبگرانه اش چیست و جهانی هست که در مقابل اینگونه مظالم، نقض حقوق بشر، قتل عام و جنایت علیه بشریت سکوت نمی کند.