تشدید فشار بر زندانیان سیاسی مخالف اعدام
روز شنبه 6 دی 1404 (27 دسامبر 2025)، سعید ماسوری، از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران، به دستور دادستانی تهران از حق ملاقات با خانواده محروم شد. این اقدام در پی مواضع علنی او علیه مجازات اعدام و انتشار پیامهایی در تأکید بر ایستادگی در برابر سرکوب صورت گرفته و همزمان با افزایش فشارها بر زندانیان سیاسی منتقد اعدام اعمال شده است.
ابلاغ ممنوعالملاقاتی؛ تصمیم دادستانی و اجرای آن در زندان
به سعید ماسوری، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج، ابلاغ شده است که تا اطلاع ثانوی از هرگونه ملاقات حضوری و کابینی با خانواده محروم است. این تصمیم به استناد دستور دادستانی تهران اعلام شده و به گفته منابع نزدیک به خانواده، مستقیماً با فعالیتها و مواضع اخیر او علیه مجازات اعدام ارتباط دارد.
در روزهای اخیر، این زندانی سیاسی علاوه بر قطع ملاقات، با تهدیدهای شفاهی نیز مواجه شده و به او هشدار داده شده است که در صورت ادامه مواضع ضد اعدام، با محدودیتهای شدیدتری روبهرو خواهد شد.
پیام تیرماه 1404؛ تأکید بر ایستادگی در برابر زندان، تبعید و اعدام
سعید ماسوری در تیرماه 1404، در پیامی که از داخل زندان منتشر شد، بر ادامه مقاومت در برابر سرکوب و مجازات اعدام تأکید کرد. او در این پیام نوشت:
«بهعنوان یک زندانی سیاسی هوادار مجاهدین خلق … میخواهم تصریح کنم که… هیهات اگر با این زندان و تبعید و اعدامها گامی در مسیر آزادی و آزادگی به عقب برداریم.»
فعالان حقوق بشر معتقدند انتشار چنین پیامهایی از سوی زندانیان باسابقه، بهویژه در شرایط تشدید اجرای احکام اعدام، حساسیت نهادهای امنیتی را برمیانگیزد و اغلب با واکنشهای تنبیهی از جمله محرومیت از ملاقات همراه میشود.
مخالفت با اعدام؛ محور اصلی فشارها
سعید ماسوری طی سالهای گذشته بارها نسبت به آنچه «اعدامهای شتابزده و سیستماتیک» خوانده میشود، اعتراض کرده و خواستار توقف اجرای احکام مرگ شده است. او از حامیان کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به شمار میرود؛ کارزاری که با هدف جلب توجه افکار عمومی به پیامدهای انسانی و حقوقی مجازات اعدام شکل گرفته و با حمایت شماری از زندانیان سیاسی و خانوادههای آنان همراه بوده است.
به گفته ناظران حقوق بشری، محرومسازی زندانیان از ملاقات، یکی از ابزارهای شناختهشده فشار روانی در زندانهای ایران است که بهویژه علیه زندانیان منتقد اعدام به کار گرفته میشود.
25 سال زندان بدون مرخصی؛ پیشینه یک زندانی سیاسی باسابقه
سعید ماسوری متولد 1344 در خرمآباد است. او در تاریخ 19 دی 1379 (8 ژانویه 2001) هنگام ورود به ایران در شهر دزفول بازداشت شد. خانوادهاش پس از چند ماه بیخبری، در اردیبهشت 1380 از بازداشت او مطلع شدند. ماسوری در آغاز بازداشت، 14 ماه را در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز تحت بازجویی گذراند و سپس به بند 209 زندان اوین منتقل شد.
دادگاه انقلاب تهران در سال 1381 او را به اتهام «محاربه» و «همکاری با سازمان مجاهدین خلق» به اعدام محکوم کرد، اما این حکم بعدها به حبس ابد تقلیل یافت. او اکنون بیش از 25 سال است که بدون حتی یک روز مرخصی در زندان بهسر میبرد.
انتقالهای اجباری، تهدیدها و محرومیت درمانی
در طول دوران حبس، سعید ماسوری بارها میان زندانهای مختلف منتقل شده و با محدودیتهای شدید امنیتی مواجه بوده است. گزارشها حاکی از آن است که او در مقاطع مختلف، از جمله پس از موضعگیریهای علنی، با تهدیدهای مستقیم روبهرو شده است.
در مرداد 1395، او و شماری از همبندیهایش پس از ضربوشتم به بندی فوقامنیتی منتقل شدند و در اعتراض به شرایط زندان، برای 40 روز دست به اعتصاب غذا زدند. همچنین بارها نسبت به بیتوجهی به وضعیت سلامت او و محرومیت از درمان تخصصی هشدار داده شده است.
قطع ملاقات؛ مجازات مضاعف علیه زندانی و خانواده
محرومسازی سعید ماسوری از ملاقات با خانواده، در کنار تهدیدهای اخیر، بهعنوان مجازاتی مضاعف علیه او و نزدیکانش تلقی میشود. خانواده این زندانی سیاسی، ملاقات را یکی از معدود راههای حفظ ارتباط و اطلاع از وضعیت جسمی و روحی او میدانستند.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که چنین اقداماتی نهتنها حق ارتباط خانوادگی را نقض میکند، بلکه با هدف خاموش کردن صداهای معترض از درون زندانها اعمال میشود.
جمعبندی
ممنوعالملاقات شدن سعید ماسوری در زندان قزلحصار، در پی انتشار پیامهای صریح او علیه اعدام و تأکید بر ایستادگی در برابر سرکوب، بار دیگر توجهها را به وضعیت زندانیان سیاسی مخالف اعدام جلب کرده است. سابقه طولانی حبس، تهدیدها و محرومیتهای مستمر، این پرونده را به نمونهای روشن از استفاده از ابزارهای فشار روانی برای مهار اعتراضهای مسالمتآمیز در زندانهای ایران تبدیل کرده است.