سعید ماسوری، زندانی سیاسی در ایران، در نامهای سرگشاده به تاریخ 15 آذر، از دانشجویان خواسته است تا به طور فعال در کمپین رو به رشد مقابله با افزایش اعدامها توسط مقامات ایرانی شرکت کنند. این درخواست ماسوری همزمان با گرامیداشت «روز دانشجو» در ایران در تاریخ 16 آذر مطرح شده است، روزی که به طور تاریخی با فعالیتهای دانشجویی پیوند دارد.
ماسوری در نامه خود نوشت: « شاید مبالغه نباشد اگر بگوییم که امروز در میهنمان ایران، دستهدسته انسانها بهطور مستقیم کشته و از زندگی محروم میگردند و بسا انسانهای بیشمار دیگر که بهطور غیرمستقیم سوژه این کشتار و محرومیت از زندگی میشوند و در اینجا نه با بمب هستهیی بلکه با طنابهای دار و اعدام.»
اعدامها به عنوان ابزاری برای کنترل
ماسوری معتقد است که رژیم ایران از اعدامها نه برای جلوگیری از جرم، همانطور که به طور رسمی ادعا میشود، بلکه به عنوان ابزاری برای ایجاد ترس و سرکوب مخالفان استفاده میکند. او این عمل را به عنوان «کشتارهایی که به ظاهر قانونی شدهاند» توصیف کرد و تأکید کرد که اعدامهای نهادینهشده راه را برای قتلهای خودسرانه و جمعی هموار میکند.
ماسوری نوشت: « زمانی که اعدام و حلقآویز، پذیرفته و نص قانون میشود، بستر جنایت و کشتار و اعدامهای دستهجمعی هم اجتنابناپذیر میگردد. خصوصاً توسط حکومتی که سرشت قرونوسطایی و جنایتکارانهاش بسا بسا خطرناکتر از بمب اتم است.»
او ضرورت مقابله با این «بمب اعدام» را با مبارزات تاریخی علیه بمب اتم مقایسه کرد و آن را نبردی حیاتی و فوری توصیف کرد.
ماسوری همچنین هشدار داد که رژیم از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای تحکیم قدرت پس از شکستهای منطقهای در غزه، لبنان و سوریه استفاده میکند. او توضیح داد که «موج اعدامها بهمثابه بمبهایی وحشی است که در جلوی چشم مردم منفجر میکند تا مردم به جان آمده را مرعوب و بقای خود را تضمین کند.»
فراخوان به دانشجویان و آموزگاران
ماسوری در نامه خود به طور خاص از دانشجویان، استادان و معلمان خواست تا رهبری کمپین لغو مجازات اعدام در ایران را به عهده بگیرند.
او نوشت: «از دانشجویان و اساتید و معلمان، بهعنوان آگاهترین اقشار اجتماعی انتظار میرود که از پیشتازان حمایت از برچیدن حکم اعدام و کارزار “نه به اعدام” باشند، بهعنوان یکی از مبرمترین وظایف انسانی در میهنشان با هر آنچه در توان دارند، اعم از: سخنی و قلمی یا قدمی و عَلَمی»