ابراهیم خلیل صدیقی همدانی، زندانی سیاسی ۶۷ ساله، پس از گذراندن هفت سال در زندان، در شرایطی غیرانسانی و بدون دسترسی به حداقل امکانات درمانی در زندان خوی نگهداری میشود. به گزارش منابع مطلع، این زندانی سیاسی که به بیماری دیابت مبتلا است، به دلیل عدم دریافت مراقبتهای پزشکی مناسب، یکی از انگشتان پای خود را از دست داده است و در شرایط وخیمی به سر میبرد.
این گزارش حاکی از آن است که ابراهیم خلیل صدیقی همدانی نه تنها از درمان مناسب محروم است، بلکه پس از هفت سال زندان، امکانات حداقلی خود را نیز از دست داده است. وی به جای انتقال به زندان ارومیه، برخلاف وعدههای داده شده، در زندان خوی نگه داشته شده و تحت فشارهای مضاعفی از جمله کفخوابی و همبندی با زندانیان جرائم خشن قرار گرفته است. طبق اطلاعات دریافتی، این اقدامات به دستور رئیس زندان و تحت نظارت نهادهای امنیتی صورت گرفته است.
پیشینه و سابقه دستگیری
ابراهیم خلیل صدیقی همدانی، تاجر و اهل ارومیه، برای اولین بار در سال ۱۳۸۴ به اتهام همکاری با سازمان مجاهدین خلق بازداشت و به شش سال زندان محکوم شد. وی پس از گذراندن دو سال از دوران محکومیت خود، با استفاده از حق آزادی مشروط آزاد شد. اما در ۴ اسفند ۱۳۹۷، مجدداً همراه با دو فرزند خود توسط نیروهای امنیتی در ارومیه بازداشت شد.
دادگاه وی را به اتهام «عضویت در مجاهدین خلق» به ۱۵ سال زندان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال زندان، و به اتهام «فیلمبرداری از مراکز نظامی» به سه سال زندان محکوم کرد. در مجموع، این زندانی سیاسی به ۱۹ سال حبس تعزیری محکوم شده است. در دیماه ۱۴۰۰، او و فرزندش سالار صدیقی همدانی به ترتیب به زندانهای مریوان، کامیاران و سپس خوی و سلماس تبعید شدند. این در حالی است که سالار صدیقی همدانی از پدر خود جدا شده و همچنان در زندان سلماس نگهداری میشود.
وخامت حال و درخواست رسیدگی فوری
شرایط جسمی ابراهیم خلیل صدیقی همدانی به دلیل عدم دریافت انسولین و مراقبتهای پزشکی به شدت وخیم شده و عدم رسیدگی به موقع، سلامت و جان او را در معرض خطر جدی قرار داده است. گزارشهای پیشین نشان دادهاند که عفونت ناشی از دیابت، به دلیل عدم تأمین انسولین، منجر به قطع انگشت پای وی شده است.
این زندانی سیاسی بارها دست به اعتصاب غذا زده تا مسئولان زندان را وادار به رسیدگی به وضعیت خود و بازگرداندن فرزندش کند، اما تاکنون هیچ اقدامی در جهت بهبود شرایط وی صورت نگرفته است.