روحالله خسروی، زندانی سیاسی اهل ایذه، بیش از ده روز است که پس از انتقال از زندان سپیدار اهواز به زندان دزفول، در شرایطی تحقیرآمیز و غیراستاندارد، در بند قرنطینه با دست و پای زنجیر شده نگهداری میشود. این انتقال بخشی از روند فشارهای سیستماتیک و رفتارهای تنبیهی علیه او تلقی میشود.
منابع مطلع میگویند که این فعال سیاسی که از شهریورماه ۱۴۰۲ بدون برگزاری هیچ دادگاهی در بازداشت بهسر میبرد، پیشتر نیز در اعتراض به بلاتکلیفی ۱۹ ماههاش دست به اعتصاب غذا زده بود. به گفته نزدیکان وی، مقامات امنیتی و قضایی با بیتوجهی به اصول قانونی همچون تفکیک جرائم و حق برخورداری از دادرسی عادلانه، نه تنها رسیدگی به پروندهاش را متوقف کردهاند، بلکه با اقداماتی چون تبعید به زندانهای دور از محل سکونت و شرایط نامناسب نگهداری، فشارهای جسمی و روحی مضاعفی را به او وارد کردهاند.
روحالله خسروی تاکنون بارها به دلیل اعتراض به شرایط غیرانسانی زندانهای مختلف، از جمله زندانهای شیبان و سپیدار اهواز، با اقدامات تنبیهی مواجه شده است. در یکی از موارد، پس از اعتراض به قطع تماس تلفنی با خانواده، در تاریخ ۲۶ آبان ۱۴۰۳ بهطور ناگهانی به زندان سپیدار اهواز منتقل و در قرنطینه نگهداری شد. همچنین در بهمنماه ۱۴۰۳، بهدلیل انتشار یک فایل صوتی که در آن از وضعیت خود سخن گفته و از نهادهای بینالمللی از جمله کمیته حقیقتیاب سازمان ملل درخواست کمک کرده بود، به مدت ۲۵ روز در سلول انفرادی نگهداری شد. او در این پیام صوتی از شکنجه، اخذ اعترافات اجباری و پروندهسازیهای جدید علیه خود پرده برداشته بود.
در حال حاضر، وضعیت جسمی و روحی این زندانی سیاسی نگرانکننده گزارش شده است. خانوادهی او نسبت به سلامت وی ابراز نگرانی شدید کردهاند و خواستار انتقال فوری او به بند عمومی و رسیدگی به وضعیت او شدهاند.
اتهامات مطرحشده علیه روحالله خسروی شامل «تبلیغ علیه نظام»، «اخلال در نظم عمومی»، «همکاری با گروههای معاند نظام» و «بغی» است. با این حال، تا کنون هیچ محاکمهای برای او برگزار نشده و هیچ رأیی از سوی دادگاه صادر نشده است.
پروندهی وی در دادگاه انقلاب اهواز در جریان است، اما روند رسیدگی بهگونهای کند و مبهم پیش میرود که نشانی از دادرسی عادلانه در آن دیده نمیشود. فعالان حقوق بشر معتقدند که چنین بلاتکلیفیهایی با هدف تضعیف روحیه زندانیان و شکستن مقاومت آنها صورت میگیرد.
همچنین منابع آگاه تأکید کردهاند که نگهداری روحالله خسروی در قرنطینه و با زنجیر، برخلاف آییننامهی سازمان زندانها و مغایر با حقوق اولیه زندانیان است و میتواند مصداق شکنجهی جسمی و روانی محسوب شود.