ثانیه‌شمار برای یک قتل‌عام دیگر؛ خطر اعدام‌های دسته‌جمعی و مرگ خاموش در زندان‌های ایران

همچنانکه مانیتورینگ حقوق بشر ایران هشدار داده بود اکنون رژیم سرکوبگر خامنه ای توجهات خود را از داخل خیابان به زندانها معطوف کرده تا کشتار ناتمام خود در خیابانهای خونین ایران را در زندانها به سرانجام رساند. اخباری که بدستمان رسیده حاکی از این امر است.

وضعیت زندانها

همزمان با قطع سراسری اینترنت در فاصله ۱۸ تا ۲۱ دیماه ارتباط تمامی زندانیان این زندان با خانواده ها بطور کامل قطع شده و همزمان ده ها معترض مجروح تیر خورده از بیمارستانهای رشت ربوده شده و به این زندان منتقل شده اند. جایی که هیچ درمانی برای جراحات آنها وجود نداشته حتی سرم و پانسمان ساده و در نتیجه مجروحینی که نیاز به مراقبت فوری بیمارستانی داشته اند جان خود را از دست داده اند.

طبق گزارشات رسیده از این منبع بیش از دو هزار بازداشتی اعتراضات سراسری در سالنهایی جدا از زندانیان قبلی نگهداری می شوند. وضعیت غذایی و بهداشتی بسیار وخیم است و موارد متعددی از شکنجه دیده شده است. همچنان روزانه به این تعداد اضافه می شود. ربودن مجروحان از بیمارستان و محرومیت عمدی از درمان، مصداق بارز “Torture by Omission” (شکنجه از طریق اهمال عمدی) است که هدف آن حذف فیزیکی معترضان بدون شلیک مستقیم در انظار عمومی است.

همچنین منابع مانیتورینگ حقوق بشر ایران گفته اند که بازداشتیهای اعتراضات در این زندان برای ساعات متمادی و بعضا روزها از غذا محروم هستند. اسامی آنها در هیچ سامانه رسمی یا نهادی ثبت نشده و در نتیجه دست نهادهای امنیتی برای هرگونه فشار و شکنجه در مورد آنها باز است. عدم ثبت سیستماتیک اسامی در هیچ سامانه رسمی، بازداشت‌شدگان را در وضعیت “Legal Limbo” (برزخ حقوقی) قرار داده و خطر ناپدیدسازی قهری و اعدام‌های فراقانونی را به صد درصد رسانده است

هشدار گزارشگر ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران

خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران ضمن ابراز نگرانی در رابطه با معترضین تحت تعقیب و بازداشتی تاکید نمود که حضور نیروهای امنیتی در مراکز درمانی و بازداشت معترضان زخمی نقض آشکار حق دسترسی آزاد به خدمات درمانی است و نقض صریح تعهدات بین المللی رژیم ایران محسوب می شود. (نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران -۳ بهمن ۱۴۰۴ )

همانطور که مانیتورینگ حقوق بشر ایران بارها در رابطه با سرنوشت معترضان زندانی بویژه معترضان مجروح بازداشتی هشدار داده است، این هشدار از طرف گزارشگر ویژه که مبنی برشواهد وادله معتبری است که بدست وی رسیده است زنگ خطری جدی برای سلامت جان هزاران معترض بازداشتی است. و نیاز به اقدام جامع و قاطع بین المللی برای حفظ جان این معترضین دارد.

«مجازات عبرت آموز»

سید احمد خاتمی عضو مجلس خبرگان رهبری در اجتماع حوزویان در تاریخ ۶ بهمن ۱۴۰۴ اظهار داشت: « این لیدرها و مزدوران چهار عنوان فقهی مجرمانه دارند که باید به اشد مجازات برسند. اول این اینکه این ها محارب هستند… از دیگر عناوین این لیدرها عنوان باغی، مفسد فی الارض و قاتل را دارند و با توجه به این عناوین فقهی، حوزویان خواهان اشد مجازات برای لیدرهای اغتشاشات هستند.»

وی ادامه داد:‌ « از مسئولان قوه قضاییه می خواهیم فریب خوردگان را هم عبرت آموز مجازات کنند به گونه ای که دیگر شاهد حضور دوباره آن ها در اغتشاشات نباشیم.» (سایت خبر آنلاین- ۶ بهمن ۱۴۰۴)

این اظهارات احمد خاتمی که عضو بالاترین ارگان رژیم خامنه ای است را اگر در کنار اظهارات اژه ای، رئیس قوه قضائیه خامنه ای و رادان فرمانده نیروهای سرکوبگر انتظامی خامنه ای قرار بدهیم تصویر جامه ای از قتل عام معترضین بازداشتی، اعدام، تمام کش کردن آنها در اثر عدم رسیدگیهای پزشکی در زندانها و شکنجه مفرط علیه آنها خواهیم داشت.

از خیابان تا سلول؛ تکمیل پازل جنایت علیه بشریت در ایران

 گزارش‌های مستند مانیتورینگ حقوق بشر ایران نشان می‌دهد که رژیم ایران در حال پیاده‌سازی مرحله دوم پروتکل سرکوب است: “حذف شاهدان و رهبران میدانی در محیط کنترل‌شده زندان”. اظهارات مقامات قضایی و مذهبی رژیم، نقشه راه یک اعدام سیستماتیک را ترسیم می‌کند. جامعه جهانی باید بداند که این بازداشت‌های هزاران نفره معترضین، بویژه معترضین مجروح، پیش‌زمینه یک فاجعه انسانی بزرگ است. مطابق ماده ۱۶ «طرح پیش‌نویس مسئولیت دولت‌ها برای اعمال متخلفانه بین‌المللی»، سکوت و بی‌عملی دولت‌ها در مواجهه با جنایاتی که از وقوع آن‌ها آگاهند، می‌تواند به منزله معاونت و همدستی در جنایت تلقی شود. امروز زمان دیپلماسی‌های بی‌حاصل نیست؛ زمانِ مداخله فوری برای نجات جان انسان‌هایی است که در یک قدمی چوبه‌های دار ایستاده‌اند.

صدای بازداشتی‌های گمنام باشیم؛ قبل از آنکه به خاک سپرده شوند

اکنون که رژیم ایران دوربین‌های جهان را با قطع اینترنت و انتقال سرکوب به بازداشتگاه‌های مخفی کور کرده است، مسئولیت سازمان ملل و کشورهای آزاد دوچندان است. هزاران جوان در مشهد، رشت و اصفهان، و سایر شهرهای ایران بدون نام و نشان، زیر شکنجه‌هایی هستند که احمد خاتمی آن را “اشد مجازات” می‌نامد. این یک هشدار نهایی است: اگر فشار دیپلماتیک و حقوقی فوری بر رژیم اعمال نشود، ما نه با یک بحران حقوق بشری، بلکه با یک “پاکسازی انسانی” تمام‌عیار در زندان‌ها روبرو خواهیم شد. جهان نباید اجازه دهد سکوت بین‌المللی به سپری برای جلادان تبدیل شود؛ هر دقیقه‌ی بی‌عملی، امضای حکم اعدامِ ابوالفضل‌ها و هزاران بازداشتی گمنامی است که تنها پناهشان وجدان بیدار بشریت در سراسر جهان است.

خروج از نسخه موبایل