اخیراً تصاویری از گورخوابهای زابل توسط یکی از خبرنگاران صدا و سیمای ایران در صفحه اینستاگرام وی منتشر شده است که بسیار تأسفانگیز است. تصاویر مردانی که در فاصله ۲متری بین گورها زندگی میکنند.
در این زمینه برخی از خبرگزاری های حکومتی با مضمون «سکوت ۱۰۰۰گورخواب سیستانی در خانه اموات» نوشته اند «در حالی موضوع ۵۰گورخواب تهرانی به سرعت رسانهیی شد و مردم و مسئولان دست در دست هم برای آنها گرمخانه ایجاد کردند که هنوز بعد از گذشت چند سال بهحال بیش از ۱۰۰۰ گورخواب زابل فکری نشده است». (خبرگزاری مشرق – ۱۹ تیر ۱۳۹۷)
در حالی که اسناد مشخص و بارز این پدیده در فضای مجازی گسترده منتشر شده است اما محمدهادی مرعشی معاون امنیتی و انتظامی استانداری سیستان و بلوچستان ضمن اشاره به انتشار عکسی درباره پدیده گورخوابی در زابل اظهار کرد «این موضوع صحت ندارد. اصلا پدیدهای به نام گورخوابی در زابل وجود ندارد.» (خبرگزاری میزان – ۱۹ تیر ۱۳۹۷)
نخستین بار پدیدهٔ گورخوابی در سال ۱۳۹۵ با گزارش روزنامه شهروند درباره ۵۰ گورخواب قبرستان نصیرآباد شهریار تهران مورد توجه قرار گرفت.
همزمان با انتشار این خبر امام جمعه زابل در حضور نهاوندیان، رئیس دفتر حسن روحانی در آن زمان، از وجود ۶هزار کارتنخواب و گورخواب در گورستانهای شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان خبر داد.
بنا به آمارهای رسمی،در ایران بیش از ۱۹میلیون نفر حاشیه نشین وجود دارد. تنها در تهران ۳۰ هزار کارتن خواب وجود دارد، که حدود ۵۰۰۰ تن از آنها را زنان تشکیل می دهند و البته آمارهای غیر رسمی این عدد را تا ۲۰ هزار نفر نیز تخمین می زنند .
۳۳ درصد جمعیت کشور دچار خط فقر مطلق هستند و با احتساب جمعیت ۷۹ میلیون نفری ایران در پایان سال ۹۵، میتوان به این جمعبندی رسید که بیش از ۳۰ میلیوننفر از مردم ایران امروز به زیر خط فقر رفتهاند و دولت برنامه مشخصی برای توقف و کاهش این تعداد فقیر در کشور ندارد.
