تحصن اعتراضی در زندان اوین در پی انتقال اجباری میر یوسف یونسی به بند ۷


در پی انتقال اجباری و همراه با خشونت میریوسف یونسی، زندانی سیاسی، به بند ۷ زندان اوین، شماری از زندانیان سیاسی بند ۴ دست به تحصن اعتراضی زدند. این انتقال به دستور مستقیم هدایت فرزادی، رئیس زندان اوین، انجام شده و نگرانی‌ها درباره بدرفتاری با زندانیان سیاسی را افزایش داده است.

ماجرا از آنجا آغاز شد که یوسف یونسی و فرزندش علی یونسی، پس از ملاقات، در حال بازگشت به بند خود بودند. مأموران امنیتی با اعمال زور، این پدر و پسر را از یکدیگر جدا کرده و یوسف یونسی را به بند ۷ منتقل کردند؛ بندی که محل نگهداری زندانیان با جرائم عمومی است. علی یونسی همچنان در بند ۴ باقی مانده است.

به گفته مأموران اطلاعاتی حاضر در محل، طبق دستوری جدید، این دو زندانی دیگر اجازه ندارند در یک بند نگهداری شوند. یوسف و علی یونسی با این تصمیم مخالفت کرده و اعلام کردند حاضر به جدایی نیستند. با این حال، یوسف یونسی ۷۰ ساله، که از بیماری دیابت، کم‌شنوایی و شرایط نامساعد جسمی رنج می‌برد، به اجبار منتقل شد.

در واکنش به این اقدام، جمعی از زندانیان سیاسی بند ۴ در مقابل دفتر پاسدار قاسمی، رئیس بند، تجمع کرده و خواستار بازگرداندن یوسف یونسی به بند پیشین خود شدند.

میریوسف یونسی، از فعالان سیاسی پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷، در مجموع بیش از ۱۴ سال را در زندان گذرانده است. وی در تاریخ چهارشنبه ۷ دی ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات سراسری، توسط مأموران لباس‌شخصی و بدون ارائه حکم قضایی، در منزل پدری خود در شاهرود بازداشت شد.

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۱۲ دی‌ماه همان سال اعلام کرد که وی عضو یک «شبکه تأمین مالی و تجهیز تیم‌های عملیاتی» سازمان مجاهدین خلق ایران بوده است. یونسی حدود سه ماه و نیم را در سلول‌های انفرادی بندهای ۲۰۹ و ۲۴۰ زندان اوین تحت بازجویی و شکنجه گذراند. وی از دسترسی به داروهای مورد نیاز خود محروم بوده و به گفته فرزندانش، تحت فشارهای کلامی و فیزیکی قرار گرفته تا به اتهاماتی که آنها را رد می‌کند، اعتراف کند.

در نهایت، قاضی ایمان افشاری از شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، وی را به ۵ سال حبس تعزیری محکوم کرد. با این حال، یوسف یونسی بیش از یک سال است که همچنان در وضعیت بلاتکلیف در زندان اوین به‌سر می‌برد.

فرزند او، علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر و از نخبگان دانشگاه صنعتی شریف است که در تاریخ ۲۲ فروردین ۱۳۹۹، همراه با امیرحسین مرادی، دانشجوی فیزیک، توسط مأموران اطلاعاتی و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شد. دستگیری آنان همراه با ضرب و شتم شدید بود. در جریان یورش ۱۲ نفر از مأموران سپاه پاسداران به منزل علی یونسی، ضربه‌ای به پیشانی وی وارد شد که منجر به شکافتگی آن شد.

این دو دانشجو پس از بازداشت به سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ منتقل شدند. علی یونسی ابتدا به ۱۶ سال زندان محکوم شد که بعدها به ۶ سال و ۸ ماه کاهش یافت. وی همچنان در بند ۴ زندان اوین نگهداری می‌شود.

جدایی ناگهانی و خشن این پدر و پسر بار دیگر نگرانی‌ها درباره آزار روانی زندانیان سیاسی و فشارهای غیرقانونی علیه خانواده‌های آنان را برانگیخته است.

خروج از نسخه موبایل