هشدار مانیتورینگ حقوق بشر و خطر اعدام قریبالوقوع ۱۰ معترض دیگر
در روز ۲۲ تیرماه، مانیتورینگ حقوق بشر ایران در یک هشدار جدی و فراخوان به اقدام عاجل بینالمللی، از خطر اعدام قریبالوقوع ۱۲ تن از معترضان بازداشتشده در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» خبر داد. این متهمان در سه جلسه یکساعته، بدون حق انتخاب وکیل مستقل، به اعدام و بعضاً چندین بار اعدام محکوم شدهاند. اسامی و احکام صادرشده برای این ۱۲ نفر عبارت است از:
- علیرضا سپاهی، ۲۴ ساله (چهار حکم اعدام)
- ابوالفضل سپاهی، ۲۳ ساله (سه حکم اعدام)
- قائم حسینی، ۲۰ ساله (دو حکم اعدام)
- گلمحمد محمدی، شهروند افغانستان، ۲۳ ساله (یک حکم اعدام – اجرا شد)
- شروین باقریان، ۱۸ ساله (دو حکم اعدام)
- عرفان اسفندیاری، ۱۸ ساله (یک حکم اعدام – اجرا شد)
- امیرحسین صفری، ۲۷ ساله (یک حکم اعدام)
- امیرحسین ملکی، ۱۹ ساله (یک حکم اعدام)
- علی دشتی، ۱۹ ساله (یک حکم اعدام)
- ابوالفضل ابراهیمی، ۱۸ ساله (یک حکم اعدام)
- علیرضا رئیسی، ۲۱ ساله (یک حکم اعدام)
- امیرحسین ابراهیمی انالوچه، ۱۹ ساله (دو حکم اعدام)
از زمان صدور این هشدار، متأسفانه دو تن از این معترضان به نامهای عرفان اسفندیاری (۱۸ ساله) و گلمحمد محمدی (۲۳ ساله) در تاریخ ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ در اصفهان اعدام شدند.
جزئیات اعدام عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی در اصفهان
قضاییه جمهوری اسلامی دو معترض یادشده را با اتهاماتی نظیر «شرکت در مرگ ۴ مأمور انتظامی، حمل سلاح گرم و سرد، و تخریب کلانتری با هدف براندازی نظام» به دار آویخت. دستگاه قضایی علاوه بر اجرای این دو حکم، ۱۰ نفر دیگر از متهمان این پرونده را با اتهامات مشابه در آستانه اعدام قرار داده است.
صبح شنبه ۲۷ تیرماه، هر ۱۲ محکوم به اعدام با بهانه دروغین «ملاقات با قاضی پرونده» از بند عمومی زندان دستگرد اصفهان خارج و به سلولهای انفرادی منتقل شدند. این انتقال غافلگیرانه با اعتراض و اعتصاب سایر زندانیان بند همراه شد. با اعدام دو تن از این افراد، اکنون ۱۰ زندانی دیگر در معرض خطر فوری و قطعی اجرای حکم قرار دارند.
نگرانی شدید از سرنوشت علیرضا و ابوالفضل سپاهی
علیرضا سپاهی (۲۴ ساله) و ابوالفضل سپاهی (۲۳ ساله) که پسرعمو هستند، در میان ۱۰ نفری قرار دارند که پس از انتقال به انفرادی و انجام آنچه خانوادهشان «ملاقات آخر» نامیدهاند، در خطر اعدام قریبالوقوع هستند. تمامی متهمان این پرونده از حق داشتن وکیل انتخابی محروم بودهاند؛ حتی وکلای تسخیری نیز دسترسی مؤثری به پرونده نداشتهاند. علاوه بر این، دادگاه به کلی شواهد دفاعی و اظهارات متهمان مبنی بر اخذ اعتراف تحت شکنجه و فشار شدید را نادیده گرفته است. حتی بر حسب گفته یک منبع مطلع از پرونده مستندات و تصاویر دوربین های مدار بسته که ثابت می کند علیرضا و ابوالفضل سپاهی در زمان وقوع حادثه اصلا در میدان علیخانی حضور نداشته اند، نادیده گرفته شده است.
نقض فاحش دادرسی عادلانه؛ اعدام به عنوان ابزار بقای سیاسی
محرومیت از وکیل انتخابی، عدم دسترسی به پرونده، برگزاری جلسات دادگاه بعضا به صورت ویدئوکنفرانس و تنها به مدت ۳ ساعت برای صدور احکام اعدام، و نادیده گرفتن مستندات و تصاویر دوربینهای مداربسته، همگی نشاندهنده نقض آشکار قوانین دادرسی عادلانه است. صدور احکام سنگینی چون ۴ بار اعدام برای علیرضا و ۳ بار اعدام برای ابوالفضل سپاهی، آشکارا ثابت میکند که این اعدامهای سیاسی تنها با هدف ارعاب جامعه و جلوگیری از اعتراضات علیه حکومتی است که مشروعیت خود را نزد مردم از دست داده است و حکومت مصر است که این اعدامها به هر شکل انجام بگیرد.
آزمون جامعه بینالمللی؛ شما در کجای حقوق بشر ایستادهاید؟
تنها در یک هفته اخیر، ۴ معترض قیام دیماه ۱۴۰۴ بدست دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران اعدام شدهاند: عارف خوشکار در قزلحصار، و محمد امینی دهاقانی، عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی در اصفهان. همزمان، ۱۰ معترض دیگر در اصفهان در یک قدمی چوبهدار قرار دارند و ۱۵۰۰ زندانی جرایم عادی در زندان قزلحصار، هفتمین روز اعتصاب غذای خود را برای دفاع از حق حیات سپری میکنند.
این حجم از شتاب در چرخه کشتار، یک آزمایش تاریخی و حیاتی برای جامعه بینالمللی، سازمان ملل متحد و ارگانهای حقوق بشری است. سکوت، بیپاسخ گذاشتن این جنایات و اکتفا به ابراز نگرانیهای دیپلماتیک، عملاً به معنای همدستی در سلب خودسرانه حق حیات و دادن چراغ سبز به ماشین سرکوب برای ادامه جنایت است. شورای حقوق بشر، کمیسر عالی سازمان ملل و دولتهای مدعی دموکراسی باید فوراً از ابزارهای فشار سیاسی و دیپلماتیک مادی و قابل سنجش بهره بگیرند. احضار سفیران جمهوری اسلامی، اعمال تحریمهای حقوق بشری بر قضات و آمران این احکام، و منوط کردن هرگونه رابطه اقتصادی و سیاسی به توقف فوری اعدامها، کمترین اقدامی است که وجدان بیدار بشری امروز مطالبه میکند.
زمان تماشاگری گذشته است؛ اقدام فوری و عملی، تنها راه نجات جانهای بیگناهی است که در سلولهای انفرادی شمارش معکوس مرگ را سپری میکنند. شما دقیقاً در کجای این کارزار دفاع از انسانیت ایستادهاید؟