توقف ناگهانی و مشکوک انتشار اخبار اعدام در وبسایتهای مرجع حقوق بشری از تاریخ هشت مارس همزمان با آغاز درگیریهای نظامی و قطع سراسری اینترنت زنگ خطری جدی برای وقوع یک فاجعه انسانی در سکوت مطلق است. این بلکاوت خبری در حالی رخ میدهد که رژیم تنها در دو ماه نخست سال ۲۰۲۶ میلادی، ۶۴۸ نفر را اعدام کرده بود و اکنون با بهرهبرداری از وضعیت مخاصمه مسلحانه، چتر حفاظتی رسانهای را از روی زندانیان برداشته و فرآیند سلب حیات را به پستوهای تاریک منتقل کرده است. دکتر مای ساتو گزارشگر ویژه سازمان ملل در نشست اخیر شورای حقوق بشر هشدار داد که جمهوری اسلامی در حال استفاده از جنگ به عنوان ابزاری برای تشدید بیسابقه سرکوب داخلی است. او آمار جانباختگان اعتراضات دیماه را بیش از هفت هزار نفر اعلام کرد اما اسناد تصویری جدید از جمله تصویری تکاندهنده از سردخانهها که عدد ۱۱۷۸۰ را بر روی جسد یکی از قربانیان کشتار فراقانونی قیام دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد ثابت میکند که ابعاد کشتار بسیار گستردهتر از برآوردهای اولیه نهادهای بینالمللی است.
هشدار جدی درباره خطر قریبالوقوع اعدامهای گسترده در تاریکی و ناپدیدسازی قهری
خلاء اطلاعاتی 19روزه و سکوت آماری سازمانهای ناظر که ناشی از انسداد کامل مجاری اطلاعرسانی توسط دولت است امکان هرگونه راستیآزمایی در خصوص وضعیت دهها زندانی محکوم به اعدام را سلب کرده است. قطع اینترنت در این بازه زمانی صرفا یک اقدام مخابراتی نیست بلکه تاکتیکی امنیتی برای پنهان کردن ماشین کشتار است. هر اعدامی که در این ۱۹ روز سکوت اجرا شده باشد در زمره قتلهای فراقانونی و ناپدیدسازی قهری طبقهبندی میشود. در همین بستر تاریک اطلاعاتی قطع کامل ارتباط با سهیل عربی زندانی سیاسی سابق از یک هفته پیش نگرانیها درباره ربایش و بازداشت خودسرانه او در شرایط جنگی را به شدت افزایش داده است.
قتل حکومتی و سرکوب بیرحمانه دادخواهان
ابعاد این کشتار سیستماتیک تنها به زندانها ختم نمیشود و هدف قرار دادن شهروندان غیرمسلح مصداق بارز جنایت علیه بشریت است. فاطمه عباسی شهروند اهل اصفهان که در جریان اعتراضات نوزده دیماه در حالی که تلاش داشت به معترضان پناه دهد از ناحیه گردن هدف گلوله تکتیراندازان حکومتی قرار گرفت پس از دو ماه تحمل عوارض قطع نخاع در بیست و یک اسفند جان باخت. نیروهای امنیتی نه تنها پاسخگوی این قتل حکومتی نبودند بلکه با مداخله در مراسم خاکسپاری او در آرامستان باغ رضوان پدر و برادر سیزده ساله این قربانی را بازداشت کردند تا هرگونه صدای دادخواهی را در نطفه خفه کنند.
بحران اوین و رهاسازی عامدانه زندانیان
در کنار کشتار خیابانی گزارشهای رسیده از زندان اوین که پیشتر در جریان جنگ هدف بمباران قرار گرفته بود نشاندهنده یک فاجعه انسانی خاموش است. مقامات زندان با قطع آب گرم و اختلال گسترده در تامین برق که اکنون تنها با ژنراتورهای دیزلی کار میکند شرایط زیستی را به پایینترین سطح ممکن رساندهاند. همزمان با شیوع گسترده سرماخوردگی و بیماریهای عفونی دسترسی به دارو کاملا قطع شده و سهمیه هر زندانی به یک قاشق شربت یا یک عدد قرص تقلیل یافته است. عدم حضور کارکنان زندان در محل کار و رها کردن زندانیان بدون امکانات پزشکی و بهداشتی در منطقهای که خطر بمباران آن بالاست نقض صریح قواعد ماندلا و مصوبه ۲۱۱ آییننامه سازمان زندانها مبنی بر الزام به تامین امنیت و آزادی زندانیان در شرایط جنگی است.
سرکوب اقلیتها در خلاء نظارتی
دستگاه امنیتی با استفاده از این تاریکی اطلاعاتی موج بازداشت فعالان مدنی و اقلیتها را شدت بخشیده است. روز بیست و شش اسفند مسلم زارعی نویسنده و فعال فرهنگی کرد در کرمانشاه بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد در حالی که خواهر وی نیز پیشتر هدف سرکوب قرار گرفته بود. دو روز قبل از آن نیز پژمان زارع شهروند بهایی ساکن شیراز با یورش ماموران وزارت اطلاعات به منزلش و ضبط وسایل الکترونیکی و کتابهای مذهبی بازداشت شد. این دستگیریهای خودسرانه که بر پایه تفتیش عقاید و سرکوب اتنیکی استوار است نشان میدهد رژیم در حال تصفیه حساب با تمام ارکان جامعه مدنی است.
الزام به مداخله فوری نهادهای بینالمللی
جامعه جهانی و هیئت حقیقتیاب سازمان ملل باید فورا نسبت به این بلکاوت خبری و جنایات مستند واکنش نشان دهند. عدد ۱۱۷۸۰ ثبت شده بر روی اجساد معترضان و ۱۹ روز سکوت مطلق درباره آمار اعدامها گواه روشنی است که ماشین کشتار جمهوری اسلامی هیچ خط قرمزی نمیشناسد. نهادهای بینالمللی باید با استفاده از ابزارهای حقوقی الزامآور رژیم را وادار به شفافسازی وضعیت زندانیان اعدامی پایان دادن به محاصره زیستی در زندانهایی نظیر اوین و آزادی فوری بازداشتشدگان کنند در غیر این صورت فاجعهای جبرانناپذیر در پستوهای تاریک این حکومت رقم خواهد خورد.
