در حالی که این روند ثابت رژیم دیکتاتوری مذهبی ایران شده که جهت سرپوش گذاشتن بر سرکوب گسترده همواره ابتدا اینترنت را قطع میکند، اما باید توجه داشت که در قیام اخیر هنوز اینترنت به روال عادی خود برنگشته است. طبق گفته فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت رژیم ایران: دسترسی به اینترنت بینالمللی دستکم تا نوروز و اواخر ماه مارس برقرار نخواهد شد.
این قطعی طولانی اینترنت نشانگر این است که کشتار هنوز به پایان نرسیده است و فقط ممکن است شکل آن تغییر یابد یعنی از کشتار خیابانی به کشتار در زندانها تبدیل شود. این Blackout خبری ابزاری برای ایجاد یک فضای ایزوله و «اتاق تاریک» است تا رژیم بتواند بدون شاهد، مرحله دوم جنایت را پیش ببرد.
در دیماه امسال یعنی از تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۵ تا تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶، همزمان با قیام سراسری حداقل ۳۴۵ زندانی در ۵۷ شهر ایران به دار آویخته شدهاند. بیشترین این اعدامها در استانهای خراسان رضوی، خوزستان، اصفهان، لرستان، فارس و کرمان بوده است. این میزان اعدام ۳ برابر اعدام در همین برهه زمانی در سال قبل و ۵ برابر میزان اعدام در همین برهه زمانی در دوسال قبل است. لازم به یادآوری است که اعدام در سال ۲۰۲۵ خود جهشی ۱۱۸.۲٪ درصدی نسبت به سال قبل خود داشته است. این آمارها نشان میدهد که رژیم، زندان را به امتداد خیابان تبدیل کرده است؛ هر اعدام، انتقامی است از شکستی که در کنترل ۴۰۰ شهر متحمل شده و تلاشی برای تغییر موازنه وحشت به نفع حاکمیت است.
این موضوع نشان میدهد که افزایش ۳ و ۵ برابری اعدام در این فاصله زمانی نه یک موضوع تصادفی بلکه ادامه سرکوب قیام دیماه اما اینبار در زندانها و برای زهره چشم گرفتن بیشتر از جامعه و وادار کردن آن به سکوت و خودداری از هرگونه اعتراض است. اگر به اعترافات خود مقامات رژیم در رابطه با ابعاد اعتراضات نگاه کنیم، بخوبی مشخص میشود که چرا رژیم برای ممانعت از سرنگونی خود دست به چنین جنایت هولناکی که بواقع میتوان به آن نام «جنایت علیه بشریت» را داد زده و چرا این جنایت را متوقف نمیکند.
در تاریخ ۲۱ ژانویه، علیاکبر پورجمشیدیان، دبیرکل شورای امینت رژیم اعتراف کرد که قیام در ۴۰۰ شهر در سراسر کشور شعلهور بوده و ادامه داد که تنها در تهران نیروهای امنیتی همزمان در ۱۰۰ نقطه درگیر بودهاند. طبق گزارشات منابع محلی میزان کشتار به قدری بوده که به عنوان مثال در شهر مشهد رژیم دست به ایجاد گورهای جمعی کرده است. یک منبع معتبر گزارش کرده که در قبرستان بهشت رضوان در این شهر گودالهایی کنده شده که در هر یک از آنها حدود ۲۰۰ جسد دفن شده است. یک سنگتراش در این شهر افشا کرد که در تنها یک روز از او درخواست درست کردن ۱۴۸ سنگ قبر شده است؛ تماماً برای جوانهایی که بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ بدنیا آمدهاند. این حقیقت تکاندهنده، سندی بر کشتار هدفمند نسل جوان و متولدان دهه ۸۰ است که به عنوان موتور محرک قیام، هدف کینهتوزانهترین فاز سرکوب قرار گرفتهاند.
بنابراین همانطور که از ادله مشخص است، این قتلعام نه تنها به پایان نرسیده بلکه با شدت در زندانها ادامه دارد. جهان موظف است که در مقابل چنین نقض آشکاری از حقوق بشر و چنین جنایت فاحشی علیه بشریت بایستد و این رژیم را وادار به توقف سرکوب، کشتار و اعدام بنماید و آنرا وادارد که تمامی معترضین زندانی و زندانیان سیاسی را بالفور آزاد نماید و بلافاصله هیئتهای تحقیق بینالمللی برای مشخص کردن ابعاد چنین قتلعامی را بپذیرد.
