وضعیت کرونا در زندان های ایران (شماره دو) – گسترش کرونا در زندان عادل آباد شیراز

در بلوار عدالت جنوبی در محله عادل آباد شیراز، زندان عادل آباد شیراز قرار دارد. زندانی که اکنون و در دوران اپیدمی کرونا، از خطرناک ترین نقاط در کشور محسوب می شود.
یورو آسیا روز ۷ شهریور ۹۹ در مورد شرایط زندان عادل آباد شیراز به ‌نقل از یک زندانی نوشت: «عمدی در کار است که کرونا در زندان شیوع پیدا کند. مقامات زندان می‌خواهند بدین وسیله از دست ما خلاص شوند و به همین دلیل کار جدی برای ممانعت از ورود کرونا و اقدامات پیشگیرانه انجام نمی‌دهند.
این زندانی با نام مستعار نوید گفت: تعدادی از زندانیان مبتلا به کرونا پس از انتقال به قرنطینه مجدداً بعد از چند روز به بند منتقل می‌شوند. محیط بسته است و هوایی که تنفس می‌کنیم آلوده است. جمعیت متراکم و زیاد است. الزامات بهداشتی به ما نمی‌دهند و باید بخریم که خیلی گران است.
وی اضافه کرد: رژیم اعلام کرد بجز زندانیان خطرناک بقیه را آزاد می‌کنیم ولی عملاً قاچاقچیان مواد مخدر را آزاد کردند و این سرپوشی شد برای این‌که معترضان قیامها و زندانیان سیاسی را آزاد نکنند و نگه دارند».
شرایط قرنطینه
قرنطینه در زندان عادل آباد شیراز، عموما مربوط به زندانیانی است که به تازگی وارد شده اند. در ایام کرونا شماری از زندانیان بازگشته از مرخصی و یا درمان نیز به این بند فرستاده می شوند.
در حالی که ظرفیت این بند برای حدود ۵۰ نفر می باشد، تا بیش از ۲۰۰ زندانی نیز در تراکم بالا در آن نگهداری می شوند.
با توجه به این که حضور زندانیان در این بند بدون رعایت حداقل های بهداشتی در مورد ویروس کرونا می باشد، این بند در محتوای قرنطینه، نقشی ندارد. عملا زندانیان تازه وارد، براثر تراکم و محدودیت های موجود به سادگی پتانسیل انتقال ویروس به زندانیان پیشین را دارند و از این رو، بند قرنطینه به مثابه تهدیدی برای جان زندانیان عمل می کند.
محرومیت از هواخوری
در زندان وکیل آباد امکان هواخوری در بسیاری موارد از زندانیان سلب می شود. آنچه که پارامتری تعیین کننده در مقابله با ویروس کرونا می باشد. اندرزگاه زنان، بزرگسالان و اندرزگاه دستیاران از امکان هواخوری منظم محروم هستند و هر چند هفته یکبار مجاز به استفاده از هواخوری می باشند.
محرومیت از امکانات اولیه و ضروری
در زندان وکیل آباد مشهد، برخلاف پروتکل های بهداشتی ضروری، ماسک، دستکش و مواد ضدعفونی در اختیار زندانیان قرار داده نمی شود. ماسک را زندانیان مجبورند از طریق فروشگاه آن هم با قیمت چند برابر تهیه کنند.
دسترسی به درمانگاه نیز در این زندان با موانع بسیار همراه است. زندانیان با وجود جراحت ها و یا وضعیت وخیم جسمانی، به ندرت امکان اعزام به بیمارستان می یابند. آنها گاه تا سه ماه باید در نوبت اجرای قرارهایشان بمانند. هزینه درمان نیز تماما برعهده زندانی است.
در زندان وکیل آباد، زندانیان همچنین از امکان دستیابی به داروهای ضروری خود نیز محرومند. دارو به طور معمول در اختیار مسئول بند قرار داده می شود و آنها هم از زندانیان بابت دریافت داروهایشان اخاذی می کنند.