نوید افکاری در یک قدمی اعدام – زمینه سازی سخنگوی قوه قضاییه جهت اجرای حکم

پدر و مادر نوید، وحید و حبیب افکاری، از بازداشت شدگان اعتراضات مرداد ۹۷ طی نامه ای به ضرب و شتم فرزندان خود اشاره کرده و خواهان اعزام آنان به پزشکی قانونی شدند.
آنها در نامه خود تاکید کردند که فشار بر فرزندان خانواده ها در زندان ها تاثیرات بسزایی روی آنان در بیرون زندان خواهد داشت.
در این نامه پدر و مادر برادران افکاری درخواست کرده اند که تا آثار ضرب و شتم در بدن عزیزانشان باقی است، به پزشکی قانونی اعزام شوند.
لازم به ذکر است که برادران افکاری در فایل های صوتی که از زندان ارسال کرده بودند از شکنجه های روحی و جسمی شدیدی که جهت اعترافات اجباری بر آنان اعمال شده بود، سخن گفته بودند.
در آخرین تحول از این کیس، سخنگوی قوه قضاییه رژیم اقدام به زمینه سازی اجرای اعدام نوید افکاری کرد. غلامحسین اسماعیلی اعلام نمود که: «نوید افکاری حکمش اعدام نیست بلکه قصاص است؛ گرچه ماهیت این دو یکی است … حکم قصاص صادر شده و حق اولیای دم است.»
سخنگوی قضاییه همچنین بر اعترافات اجباری که به دنبال شکنجه های سخت اخذ شده صحه گذاشت و گفت : «خودش اقرار کرده و اکنون بر مبنای جنبه حق الناس، دادگاه حکم قصاص داده …»
شایان ذکر است که در روز ۹ شهریور ۹۹ بهیه نامجو، مادر نوید، وحید و حبیب افکاری گفت که فرزندانش در زندان به شدت شکنجه شده اند. او تصریح کرد که هدف از شکنجه ها این بوده که از فرزندانش علیه یکدیگر اعتراف بگیرند.
جا دارد به این نکته اشاره شود که حتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی شکنجه جهت گرفتن اعتراف ممنوع می باشد. در اصل ۳۸ قانون اساسی آمده است: «هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می شود.»
در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز آمده است: «هیچ کس نباید شکنجه شود یا تحت مجازات یا رفتاری ظالمانه، ضد انسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.»
البته وادار کردن متهمان به اعتراف علیه خود، حتی قبل از صدور حکم دادگاه و اثبات مجرمیت به رویه نهادهای امنیتی-قضایی در ایران تبدیل شده است.