در ادامه روند فزاینده‌ی سرکوب دگراندیشان و فعالان سیاسی، محمد بنازاده امیرخیزی، زندانی سیاسی سابق و از بازماندگان خانواده‌های قربانی دهه‌ی شصت، صبح روز دوشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۴ در منزل شخصی‌اش در تهران بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. گزارش‌ها حاکی از انتقال وی به بازداشتگاه اطلاعات قم و نگهداری‌اش در سلول انفرادی است؛ در شرایطی که از سرنوشت او اطلاعاتی در دست نیست.
آقای بنازاده ۷۹ ساله است و با بیماری‌های جدی از جمله سرطان پروستات، مشکلات قلبی و پارگی مینیسک زانو دست‌وپنجه نرم میکند. خانواده او از بی‌خبری کامل و محرومیت وی از ارتباط با بیرون خبر داده‌اند. نگهداری فردی با چنین وضعیت سلامتی در سلول انفرادی، در گرمای تابستان و بدون دسترسی به امکانات درمانی، مصداق آشکار بی‌رحمی و شکنجه روانی و جسمی است.
محمد بنازاده امیرخیزی پیش‌تر نیز در سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۹۵ به‌دلیل حمایت از سازمان مجاهدین خلق بازداشت شده بود و مجموعاً بیش از ده سال را در زندانهای اوین و گوهردشت گذرانده است. او در تیرماه ۱۴۰۰ آزاد شد اما تحت محدودیت‌هایی از جمله حکم تبعید قرار داشت.
بازداشت دوباره‌ی این فعال سیاسی کهنسال، به‌ویژه در سایه سکوت خبری و بی‌خبری مطلق خانواده‌اش، در کنار موج جدید دستگیری‌ها پس از اعلام آتش‌بس، نشان می‌دهد که حکومت ایران با تکیه بر بازداشت‌های هدفمند و اعمال فشارهای امنیتی، در پی سرکوب پیشگیرانه و ایجاد فضای رعب عمومی است.
