نگرانی درباره امنیت و سرنوشت او
مهدی وفایی ثانی، زندانی سیاسی محبوس در اوین، روز سهشنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ بهطور غیرمنتظره و بدون اطلاع خانواده از زندان خارج و به محل ناشناختهای منتقل شد. این جابهجایی ناگهانی، نگرانیهای گستردهای درباره وضعیت امنیتی و آینده او برانگیخته است.
انتقال ناگهانی و وضعیت فعلی
انتقال فوری و بدون توضیح مهدی وفایی ثانی از بند ۷ زندان اوین به مکانی نامعلوم، ابهامها را درباره سرنوشت این زندانی سیاسی افزایش داده است. مسئولان قضایی و امنیتی هیچ توضیحی درخصوص مقصد یا دلایل این اقدام ارائه نکردهاند و خانواده او نیز از هرگونه تماس یا اطلاع از وضعیت وی محروم ماندهاند. چنین رفتارهایی که در سالهای اخیر در قبال زندانیان سیاسی تکرار شده، بهعنوان مصداقی از فقدان شفافیت و نقض جدی حقوق زندانیان مورد توجه قرار گرفته است.
پیشینه دستگیری و پرونده
مهدی وفایی ثانی، متولد ۱۳۶۳ در تهران، در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. او پس از چندین هفته بازجویی با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» مواجه گردید. دادگاه انقلاب تهران در یک روند غیرعلنی، او را به 6 سال حبس تعزیری محکوم کرد. وفایی ثانی از زمان بازداشت تاکنون در بندهای مختلف زندان اوین نگهداری شده و همواره تحت فشارهای امنیتی و محدودیتهای شدید قرار داشته است.
وضعیت پزشکی و محرومیت از درمان
این زندانی سیاسی در اسفند ۱۴۰۱ دچار ضعف شدید جسمی شد و برای چند ساعت در بند بیهوش افتاد، اما مسئولان زندان به جای رسیدگی فوری، او را با دستبند و پابند به بهداری منتقل کردند و بدون درمان مناسب دوباره به بند بازگرداندند. گزارشهای اخیر نیز نشان میدهد که او مشکوک به سرطان دستگاه گوارشی است و از دردهای شدید معده و کمر رنج میبرد. محرومیت طولانیمدت از معاینه تخصصی و درمان فوری، جان او را در معرض خطر جدی قرار داده است.
شرایط زندان و نقض نقض اصل تفکیک جرایم
مهدی وفایی ثانی در بخشی از دوران حبس در بند ۸ اوین نگهداری شده است؛ بندی که زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی بدون تفکیک در کنار هم قرار دارند. این وضعیت خلاف اصل تفکیک جرایم است و زندانیان سیاسی را در معرض تهدیدهای روانی و امنیتی قرار میدهد. زندانیان سیاسی بارها از تخریب وسایل شخصی، تهدید به خشونت و آزارهای کلامی شکایت کردهاند، اما مسئولان زندان هیچ اقدامی برای تأمین امنیت آنان نکردهاند.
ابعاد خانوادگی
فشارها تنها به خود مهدی وفایی ثانی محدود نمانده است. مادر او، معصومه (شیوا) اسماعیلی، در اسفند ۱۴۰۱ بازداشت و پس از بازجوییهای سنگین در خرداد ۱۴۰۲ به ده سال زندان محکوم شد. او اکنون در اوین دوران محکومیت خود را میگذراند. همچنین محمدجواد وفایی ثانی، پسرعموی مهدی، در زندان وکیلآباد مشهد با حکم اعدام مواجه است. سه عضو یک خانواده در سه زندان مختلف، با احکام سنگین، نشانگر سیاست فشار سیستماتیک علیه خانوادههای منتقد و فعال سیاسی است.
ابعاد حقوق بشری
انتقال ناگهانی به مکان نامعلوم، بیاطلاعی خانواده از سرنوشت زندانی، و محرومیت از درمان فوری، همگی موارد نقض آشکار حقوق بنیادین زندانیان است. حق امنیت شخصی، دسترسی به وکیل و ارتباط با خانواده از جمله حقوقی هستند که در اسناد بینالمللی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی تضمین شدهاند.
فراخوان به جامعه بینالمللی
ابهام در سرنوشت مهدی وفایی ثانی و محرومیت او از درمان فوری، خطری جدی برای جان این زندانی سیاسی ایجاد کرده است. در این شرایط، نهادهای حقوق بشری و جامعه بینالمللی باید برای روشنشدن وضعیت او، تضمین دسترسی به خدمات پزشکی و پایاندادن به نقض حقوق زندانیان سیاسی در ایران اقدام فوری انجام دهند.
