روز سهشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۴، هشتادمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در حالی برگزار میشود که از هفته گذشته تاکنون دستکم ۳۰ زندانی، از جمله دو زن، اعدام شده و یک اعدام نیز در ملأ عام صورت گرفته است.
در بیانیه این هفته، ضمن محکومیت «حمله وحشیانه به زندانیان سیاسی واحد ۴ قزلحصار» و بیاطلاعی از سرنوشت چند تن از اعضای کارزار، تأکید شده است: «هدف از تشدید اعدام، بریدن دست، و اعمال خشونت عریان و بیوقفه، چیزی جز تزریق رعب و ترس و به سکوت کشاندن جامعه نیست؛ جامعهای که از انقلاب مشروطه تاکنون، تشنه عدالت و آزادی است».
متن کامل بیانیه هشتادمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به شرح زیر است:
هشتادمین هفتهی کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۴۸ زندان مختلف
گرامیداشت ۱۱۹ امین سالگرد انقلاب مشروطه حمایت کامل از زندانیان سیاسی واحد ۴ قزلحصار
هشتادمین هفته از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» را در حالی آغاز میکنیم که از هفته گذشته تاکنون، دستکم 30 تن از زندانیان – شامل دو زن – اعدام شده و یک اعدام نیز در ملأ عام به اجرا درآمده و چرخه خشونت و اعدام بیوقفه ادامه دارد.
در هفته گذشته همچنین در یک اقدام بهغایت وحشیانه و ضدانسانی، با قطع انگشتان دست سه زندانی در زندان ارومیه مواجه بودیم. عفو بینالملل در اطلاعیهای این اقدام را بهشدت محکوم کرد و قوه قضائیه را «چرخدنده ماشین شکنجه» نامید. گزارشگر ویژه، خانم مای ساتو، آن را اقدامی «غیرانسانی و تحقیرآمیز» دانست.
هشتادمین هفته کارزار را در شرایطی آغاز میکنیم که هنوز از سرنوشت شماری از اعضای کارزار در واحد ۴ زندان قزلحصار خبری نداریم. آنان در تاریخ ۴ مرداد، با یورش وحشیانه گارد و مأموران امنیتی بهشدت مورد ضربوشتم قرار گرفته و به سلولهای انفرادی بند امن واحد ۳ منتقل شدند. تعدادی از آنان پس از ۵ روز به بند بازگردانده شدند، بند سیاسی کاملا امنیتی و در بسته است و دوربینهای متعددی آنجا نصب کردهاند. از سرنوشت پنج تن از آنان لقمان امینپور، حمزه سواری، رضا سلمانزاده، سپهر امامجمعه، مصطفی رمضانی بیاطلاع هستیم. زرتشت احمدی راغب مجددا به بند امن منتقل شدهاست. وضعیت سعید ماسوری بسیار نگران کننده است و تنها میدانیم که زندان زاهدان از پذیرش این عضو کارزار خودداری کرده و وی هم اکنون در سلول انفرادی بند ویژه واحد یک زندان قزلحصار در وضعیت سخت و بصورت بلاتکلیفی بسر می برد.
ما، اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، ضمن محکوم کردن حمله وحشیانه به زندانیان و آزار و شکنجه آنان، بر مقاومت و ایستادگی یاران سر بهدار و مبارز خود درود میفرستیم. از کلیه کسانی که درد و رنج زندانیان را انعکاس داده و میدهند، تشکر و قدردانی می کنیم.
ما باور داریم که هدف از تشدید اعدام، سرکوب، بریدن دست، و اعمال خشونت عریان و بیوقفه، چیزی جز تزریق رعب و ترس و به سکوت کشاندن جامعه نیست؛ جامعهای که از انقلاب مشروطه در سال ۱۲۸۵ تاکنون، تشنه عدالت و آزادی است و بر کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت خود پای فشرده و هر روز بهای آن را با زندان، اعدام و شکنجه داده و میدهد.
ما همچنان از همه وجدانهای بیدار و آزادیخواه – چه در داخل و چه در سطح بینالمللی – میخواهیم که فریاد «نه به اعدام» را با حمایت فعال از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، هرچه بلندتر کنند. گسترش این کارزار را – علیرغم تلاش حکومت و حامیان آشکار و پنهانش – با تمام امکانات در دستور کار خود قرار دهند.
امروز، سهشنبه ۱۴ مرداد، یاران ما در بند امن و بند ویژه قزلحصار با ۴۸ زندان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در اعتصاب غذا هستند.
اسامی زندانها به شرح زیر است:
زندان قزلحصار (واحد ۱، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرمآباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام
هفته هشتادم – ۱۴ مرداد ۱۴۰۴
